Sevgi planı, insanın özvarlığını daha yüksek planlara hazırlayan ara bir plandır, ve bir alemdir. Öz varlık insanlık alemini bitirince daha yüksek bir plana, yani vazife planına hemen geçemez. Vazife planına geçebilmesi için bir ucu insanlık alemine, diğer ucu vazife planına temas eden ve iki alemi birbirine bağlayan bir ortamdan geçmesi gerekir. Ve, vazife planına geçmeden önce tüm hazırlıklarını da burada yaparak bitirmesi gerekir. Bir hazırlık içinde olan varlıkların işine kimse karışmaz. Bu hazırlıklar yapılırken varlıklar yine farklı realiteler içinde bulunur. Fakat, en gerisinden en ilerisine kadar tüm realiteler, sevgi diyebileceğimiz bir gerçeklik içinde yapılır. Onun için bu ara plana sevgi planı denmiştir.

Devamını oku...

Bu konuyu basit bir dille anlatayım. Büyük dönüşümün öncü hareketleri her devre sonuna doğru ayni özellikleri gösteriyor. Bunlar sadece insan davranışlarına ait özellikler değil, doğa olaylarını da kapsamakta ve dünyanın genelini içine almaktadır. Olan biten her şey göz önünde olduğu için, her şeyin iyiye gitmesi gerekirken kötüye gitmesi doğal olarak her insanı üzüyor. Çünkü, insanlar geleceklerini düşünür, hayalleri var, sorumlulukları var, umutları var, bağlı oldukları bir şeyleri var, kötüye giden her şeyi değiştirmeye güçleri de yetmez, ve çaresizlik içinde ne yapacaklarını düşünürler. İşin aslını bilenler ise mutludur, çünkü ne olup bittiğinin farkındadır. Yalnız, bu işin aslını bilenler, her işi yolunda gider görünen zengin insanlar değildir. Eğer, her şey kötüye gidiyor diye birinin üzülmesini birinin mutlu olmasını yanlış buluyorsanız, her şeyin aslını bilmek sizin de hakkınız olur, siz de bilmeyi hak ediyorsunuz demektir. O zaman siz de gerçeği öğrenip her şey kötüye giderken üzülmez ve mutlu olursunuz, değil mi?.
Mutlu olma isteği açık bir kapı olduğu için konuya buradan girip olan bitenlerin gerçekte ne olduğunu veya nereye doğru gittiğini kısaca hatırlatalım.

Devamını oku...

Şimdiye kadar Atlantis ve Mu kıtalarının ayrı ayrı zamanlarda battığı sanılıyordu fakat son gelen bilgilerle bu iki kıtanın yaklaşık yetmiş bin yıl önce ikisinin birden battığı anlaşılmış oldu. Çok daha önemlisi, dünyada her altmış veya yetmiş bin yılda bir bu kıtaların batarak yeni kıtaları meydana getirdiğidir. Bu gün ise, dünya gezegeni yaklaşık bir yetmiş bin yıllık süresini daha bitirmek üzeredir, ve bu sürenin bitimine de yıllar kalmıştır. Dünyadaki kıtaların batışına hiçbir zaman kıtalar üzerinde yaşayan insanlar sebep olmamıştır. Ayrıca kıta batırmak da kolay bir iş değildir. Kıtaların batışı her altmış veya yetmiş bin yılda bir tekrarlandığı için, bu gün üzerinde yaşadığımız kıtalar da ayni sebepler yüzünden batacak demektir, ve bu sebepler de daima dünya dışından kaynaklanır. Yoksa, dünya gezegeni düzenli aralıklarla kendi kıtalarını batıramaz.
Bu konuyu teknik yönden basitçe ele alacağız fakat, fiziksel görünen olayların altındaki gerçek sebepleri görmemezlikten gelmek, veya dikkate almamak daima soru işareti bırakacaktır. Bu gerçek sebeplerin neler olduğunu hatırlatalım.

Devamını oku...

Zaman ve mekanın aslı, asli prensiplerdir. Zaman ve mekan konusu, ruhların tekamüllerinin bu kainatta nasıl gerçekleştiği hakkındaki bilgileri içerir. Genel yapısıyla kainat bir bütün olduğu için, içinde işleyen mekanizmalar da doğal olarak birbirlerine bağlı olacaktır. Bu mekanizmalardan sadece mekanı veya ona bağlı olan zamanı incelerken, bunların diğer mekanizmalarla olan bağlantılarını unutmamak gerekir. Zaman ve mekan konusuna geçmeden önce birkaç şeyi hatırlatalım.
Kainattaki zaman ve mekan ruhların tekamülü için birer araçtırlar. Diğer prensipler gibi, daha önce öğrendiğiniz düalite prensibi gibi birer prensiptir ve kainatlar üstünde bulunan asli prensibe aittir. Kainattaki zaman ve mekana ait mekanizmaların kaynağı da bu prensiplerdir. Gerçekte kainatta her ne varsa ve her ne oluyorsa, uzağında veya yakınında, sebebi ve kaynağı daima ilahi olan asli prensibe uzanır.

Devamını oku...